Κυριακή, 6 Μαρτίου 2011

Όχι πια άλλες θεωρίες διαχωρισμού...


Η ζωή μας δεν είναι για να της βάζουμε ταμπελάκια. Ούτε αυτή άλλα ούτε και αυτοί, οι άνθρωποι που είναι κοντά μας, που μας βοηθάνε να προχωράμε, που ο καθένας από τη θέση του μας έχει πει μια κουβέντα που τα άλλαξε όλα, όλη την κοσμοθεωρία μας. Απ' το να μην πίνουμε νερό απευθείας απ' το μπουκάλι, μέχρι στο πως να ξεφύγουμε απ' τα αδιέξοδα του μυαλού μας. "Με εκείνον δεν θα έκανα ποτέ παρέα, με τον άλλο μπορεί να πήγαινα ένα ταξίδι, αλλά σε καμία περίπτωση δεν θα μοιραζόμουν κάτι πολύ προσωπικό μου μαζί". Δεν ξέρουμε σε τι κατάσταση μπορεί να βρεθούμε με κάποιο άτομο και να δεθούμε μαζί του... Οι απροσδόκητες αλλαγές κατακυριεύουν τη ζωή μας. Γι' αυτό αν θέλουμε να ζήσουμε κάτι δυνατό στη ζωή μας ας ανοιχτούμε, ας χαλαρώσουμε και ας μην βάζουμε ετικέτες επιτέλους. Δεν τους αξίζουν, δεν μας χρειάζονται. Μπορεί να τους τρομάξουν οι απαιτήσεις που κουβαλάει μια ετικέτα και να απομακρυνθούν. Και αυτό φυσικά δεν το θέλουμε, ακόμη κι αν μέσα από διάφορες σχέσεις μας μάς έμαθαν οι άλλοι να κατηγοριοποιούμε τους συσχετιζόμενους με εμάς και δεν ήμασταν έτσι εμείς. Γι' αυτό αν θέλουμε να τους κρατήσουμε κοντά μας, ας μην τους προσθέτουμε "αυτοκόλλητα", που είναι λίγα μπροστά σε ότι μας πρόσφεραν. Απλά ας τους δίνουμε την αγάπη μας, χωρίς τσιγκουνιές, που μας επιβάλλει η κρίση, αλλά απλόχερα. Ας είμαστε κοντά τους όταν μας χρειάζονται, όταν κάποιοι τους έχουν πληγώσει ή όταν βρίσκονται στην πιο όμορφη περίοδο της ζωής τους. Και αν επιχειρηματολογήσει κάποιος ενάντια στα όσα είπα, λέγοντας ότι οι ετικέτες που βάζουμε στους ανθρώπους μας βοηθάνε να δούμε τα πράγματα πιο ξεκάθαρα, θα του απαντούσα πως απ' αρχής κόσμου οι ανθρώπινες σχέσεις είναι μυστήριες και περίπλοκες και γι' αυτό το λόγο μας γοητεύουν τόσο πολύ. Μια ξεκάθαρη σχέση μπορούμε να καλλιεργήσουμε μόνο με τον εαυτό μας κι αυτό με μεγάλη προσπάθεια. Οπότε, τί θα προτιμήσουμε;


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου