Κυριακή, 26 Φεβρουαρίου 2012

αιωνιότητα.

Η μόνη τους παρέα ήταν το φώς των αστεριών..δεν χρειαζόταν τίποτα άλλο για να είναι ευτυχισμένοι μαζί.Την είχε αγκαλιά τόσο σφιχτά λες και θα την έχανε για πάντα.Άκουγε την καρδιά της να χτυπά τόσο δυνατά δίπλα του και ένιωθε μια πληρότητα που δεν είχε ξανανιώσει ποτέ μέχρι τότε στη ζωή του.Ήταν ευτυχισμένος μαζί της..δεν τον ενδιέφεραν τα στερεότυπα,οι διχόνοιες και οι αποστάσεις αρκεί να είχε εκείνη..
-Δεν θέλω να σε χάσω.
-Ποιός σου είπε πως μπορώ να ζήσω χωρίς εσένα;
-Θα μ'αγαπάς δηλαδή για πάντα;
-Η αιωνιότητα γλυκιά μου μπροστά στον έρωτα μας είναι λίγη.

8 σχόλια:

  1. Απαντήσεις
    1. αν ζησουμε ποτε στη ζωη μας κατι τοσο ομορφο, αλλα να ειναι αληθινο, θα ειμαστε οι πιο τυχερες γυναικες στο κοσμο. αχ.!

      Διαγραφή
  2. Υπάρχουν ακόμα τέτοια στις μέρες μας?
    hope so..
    καληνύχταα*

    ΑπάντησηΔιαγραφή