Δευτέρα, 17 Σεπτεμβρίου 2012

To νησί δεν με χωράει.

Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου το μόνο που θυμάμαι 
να λέω είναι "Το σιχαίνομαι αυτό το νησί,θέλω να φύγω από
εδώ επιτέλους!"
Ανέκαθεν με κούραζε ο ρυθμός του και αυτοί οι άνθρωποι
με το μίσος που κουβαλάνε μέσα τους και την περιέργεια να
τα μαθαίνουν όλα.Ποιός σας είπε πως εγώ θέλω να μαθαίνετε
τι κάνω στη ζωή μου;
Αυτό το συνεχόμενο ενδιαφέρον για τον συνάνθρωπο που 
καταλήγει σε ένα ασταμάτητο κουτσομπολιό είναι αυτό που
χαρακτήριζε τις ζωές μας τόσα χρόνια και τώρα κάπου φθάνει
στο τέλος του.Τους τελευταίους μήνες αποκόμισα τόσες 
αναμνήσεις από το νησί μου που τόσα χρόνια δεν είχα καταφέρει.
Δεν ξέρω αν πρέπει να τις κρατήσω όλες αλλά μάλλον πρέπει
να κάνω ένα καθάρισμα μέσα στο μυαλό μου και να κρατήσω
όλες τις ωραίες στιγμές με τα άτομα που αγαπώ και να τις 
πάρω μαζί μου στη καινούργια μου ζωή.
Τώρα που ήρθε η στιγμή να φύγω καταλαβαίνω πως πλέον πια
αυτό το νησί δεν τον μισώ όπως πίστευα τόσα χρόνια αλλά
τελικά είναι ό,τι αγαπώ περισσότερο.
Αυτές είναι οι τελευταίες ώρες στο νησάκι μου..
Θα μου λείψεις πολύ..

3 σχόλια:

  1. Να περάσεις πολύ πολύ όμορφα όπου πας, καλή αρχή!
    Καληνύχτα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Έτσι είναι σε μικρά μέρη όπως σε νησί!! Εγώ από κωμόπολη κατάγομαι και τώρα που έχω φύγει οριστικά μου λείπει απίστευτα!!
    Εύχομαι να πάνε όλα καλά εκεί που πας :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Σας ευχαριστώ πολύ μέσα από την καρδιά μου :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή